Amortyzacja majątku trwałego

Amortyzacją określamy zmniejszanie się w czasie wartości majątku trwałego danego przedsiębiorstwa. Wartość tego majątku spada w wyniku jego zużywania się w procesie produkcji.

Patrząc na to z punktu widzenia rachunkowości, amortyzację traktuje się jako wydatek, który odzwierciedla część majątku trwałego firmy zużytą w ciągu roku. Jest ona elementem kosztów. Amortyzacja nie stanowi wydatku gotówkowego i jest podstawowym elementem nadwyżki finansowej przedsiębiorstwa. Uwidacznia się ją w sprawozdaniu z przepływu środków pieniężnych. Można ją traktować jako źródło finansowania aktywów.

Kiedy w 1995 roku w życie weszła ustawa o rachunkowości, amortyzacja zyskała w Polsce 2 wymiary – handlowy oraz podatkowy. Zasady dotyczące ustalania amortyzacji handlowej określone są w ustawie o rachunkowości, zaś amortyzacja podatkowa regulowana jest przez prawo podatkowe, w szczególności rozporządzenie ministra finansów wydane na mocy delegacji do Ustawy o podatku dochodowym.

Odpis amortyzacyjny to kwota, o którą zmniejsza się roczny przychód w przedsiębiorstwie w celu pokrycia kosztów zużycia środków trwałych w danym roku.

Majątek trwały dowolnej jednostki gospodarczej stanowi część jej aktywów, czyli dóbr rzeczowych, walorów finansowych, należności, środków pieniężnych, walorów finansowych i innych środków gospodarczych, którymi określona jednostka dysponuje podczas prowadzenia działalności gospodarczej.

Dodaj komentarz