Koszty pośrednie, stałe, wydziałowe i zmienne

Koszty pośrednie są kosztami niezwiązanymi bezpośrednio z produkowanym wyrobem. Do kosztów pośrednich możemy zaliczyć koszty zakupu, koszty placów budów, utrzymania wydziałów czy ogólnozakładowe. Pojęcie to funkcjonuje w rachunkowości. Przepisy podatkowe nie przewidują podziału na koszty pośrednie i bezpośrednie.

Koszty stałe to koszty, których wielkość nie jest zależna od rozmiarów działalno­ści. O kosztach stałych możemy mówić tylko w określonych przypadkach. Nie są one bezwzględnie niezależne od rozmiarów działalności, lecz niezależne w pewnych granicach. Przykładem kosztów stałych mogą być koszty czynszu dzierżawnego, jeżeli nie jest on ustalony w stosunku do uzyskiwanych obrotów. Pojęcie to funkcjonuje w rachunkowości. Przepisy podatkowe nie rozróżniają kosztów stałych i zmiennych.

koszty wydziałowe to grupa kosztów pośrednich wyróżniona w zależ­ności od miejsca powstawania lub funkcji. Koszty wydziałowe powstają w wydziałach produkcyj­nych, nie mogą być jednak odniesione na odpowiednie przedmioty kalkulacji w sposób bezpośredni.

Koszty zmienne to koszty rosnące wraz z rozwojem działalności. Można je podzielić na proporcjonalne (rosnące proporcjonalnie do rozmiarów działalności), progresywne (rosnące szybciej niż rozmiary działalności) oraz degresywne (rosnące wolniej niż rozmiary działalności). Przykładem kosztów zmiennych może być zużycie materiałów. Pojęcie to funkcjonuje w rachun­kowości. Przepisy podatkowe nie wprowadzają rozróżnienia na koszty stałe i zmienne.

Comments

Dodaj komentarz