Podatek rolny

Podatek rolny jest zaliczany, w zależności od przyjętego kryterium, do  podatków majątkowych, albo do podatków przychodowych. Przedmiot opodatkowania stanowią tutaj grunty gospodarstw rolnych, z tym że obowiązek podatkowy jest związany już z samym posiadaniem takiego gruntu. Z tego punktu widzenia jest to podatek majątkowy. Wysokość podatku zależy jednak od szacunkowo ustalonego przychodu (dochodu), którego wielkość wiąże się ściśle z ilością i jakością gruntu rolnego będącego w posiadaniu podmiotu opodatkowania. Z tego punktu widzenia jest to więc podatek przychodowy.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym, nałożony ustawą z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r.. nr 94, poz. 431 ze zmian.), ciąży na osobach fizycznych, jednostkach organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej oraz osobach prawnych.

Podstawę opodatkowania tym podatkiem stanowi liczba hektarów przelicze­niowych, ustalona według powierzchni, rodzajów oraz klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów oraz z zaliczenia ich do okręgu podatkowego. Podatek rolny od gruntów do końca 1996 r. wynosił z jednego hektara przeliczeniowego:

  • za I półrocze roku podatkowego równowartość 1,25 q żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za IV kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy,
  • za II półrocze roku podatkowego – równowartość pieniężną 1,25 q żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za II kwartał roku podatkowego. Od 1997 r. p.r. wynosi od 1 ha przeliczeniowego równowartość pieniężną 2,5 q żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. Podatek rolny płatny jest w czterech ratach: do 15 marca, 15 maja, 15 września i do 15 listopada.

Dodaj komentarz